DDA w korporacji i wypalenie zawodowe managera. Jak odnieść sukces na własnych warunkach?

Aldona Gaudyn

02 lipca 2026

Z boku wszystko wyglądało idealnie. Dynamiczna managerka, realizowane cele, projekty dowożone na czas i zespoły, które rosły w siłę.

W świecie korporacji odniosłam mierzalny sukces, zamknięty w tabelkach Excela i rocznych ocenach rocznych. Pod tą skrojoną powłoka profesjonalizmu, o który często było bardzo trudno, kryła się rzeczywistość, która kosztowała mnie niewyobrażalnie dużo.

Jako osoba ze zdiagnozowanym DDA, w czasie kariery managerskiej, przeszłam 3 razy przez wysoko funkcjonującą depresję oraz 3 głębokie wypalenia zawodowe. Pomimo to, dzięki mojej tytanicznej pracy, nie tylko przetrwałam, ale przekułam te kryzysy w moją największą zawodową siłę.

Dziś, jako coach i mentor, towarzyszę liderom w ich procesie zdejmowania masek i budowania odporności psychicznej.

Jak syndrom DDA wpływa na karierę w korporacji?

Dla osób z DDA środowisko korporacyjne jest z jednej strony miejscem idealnym, a z drugiej niezwykle toksycznym. Wypracowane w dzieciństwie mechanizmy obronne, w pracy bardzo często są promowane.

perfekcjonizm - lęk przed popełnieniem błędu, który zmusza do pracy ponad siły; zbawienne jest tutaj zarządzanie zespołem, czy to się podoba czy nie, wymusza to ograniczenia w przykręcaniu śruby - to jest idealna sytuacja dla samorozwoju i uczenia się co znaczy "good enough"
zacieranie granic - przez nieumiejętność mówienia "nie" ze względu na obawę przed krytyką czy odrzuceniem; skutek - brak work-life balance i samonapędzająca się spirala ku wypaleniu
hiperodpowiedzialność - branie na siebie wszystkiego co było możliwe, nawet tego, co jest poza zakresem obowiązków

Wysoko funkcjonująca depresja i ukryte wypalenie zawodowe managera

Przez wiele lat, z przerwami, żyłam w rozkroku pomiędzy zewnętrznym wizerunkiem liderki a wewnętrznym kryzysem. Depresje i wypalenia nie były widoczne dla systemu. Tak mi się przynajmniej wydaje.

Największy paradoks jest taki, że nigdy z ich powodu nie skorzystałam z L4. Powód?

Chyba traktowałabym to jak kapitulację. Dzisiaj wiem, że niesłusznie.

Zakładałam swoja maskę, piłam kolejna kawę i szłam na spotkania.

Moi przełożeni widzieli doskonałe wyniki, zazwyczaj ponad zdefiniowane oczekiwania. Mój zespół widział managera, na którego zawsze można było liczyć. Nikt nie wiedział, że były momenty, w których ciężko mi było wstać z łóżka i jaki lek wzbudzały niektóre sytuacje.

Nie dzielę się moją historią po to, by wzbudzić współczucie, a po to by odczarować mit idealnego lidera.

Sukcesy moich zespołów trzymały mnie na powierzchni

Pomimo ogromnego kosztu emocjonalnego, sukcesy moich ludzi dawały mi w 100% autentyczną siłę do działania.

Moją największą pasją było towarzyszenie w ich rozwoju i obserwowanie jak rozwijają skrzydła. Ich awanse, przełamywanie barier i zawodowe sukcesy były dla mnie najlepszym paliwem. To był ten obszar, który pomagał mi przetrwać najtrudniejsze momenty.

Praca własna jako fundament mojej pracy coachingowej i mentoringowej

To, że dziś piszę o tym z pozycji równowagi życiowej nie jest kwestią przypadku. To efekt tytanicznej pracy, którą rozpoczęłam na początku mojej kariery managerskiej. Był to moment, kiedy odszedł ode mnie mój pierwszy pracownik i wiedziałam, że w dużej mierze się do tego przyczyniłam. To praca zarówno z psychologiem jak i z coachem. Praca skupiała się na przepracowaniu schematów czy nauce stawiania granic. To wymagało ode mnie rozebrania mojej tożsamości na części pierwsze i złożenie jej na nowo, na własnych warunkach.

Dziś, współpracując z Klientami, nie opieram się na suchej teorii. Kiedy naprzeciwko mnie jest Klient, który zmaga się z toksyczną presją, syndromem oszusta czy lękiem przed porażką, doskonale rozumiem przez co przechodzi.

Moje trudne doświadczenia, które z perspektywy czasu oceniam je jako bardzo cenne, przekułam w unikalną wartość dla moich Klientów:

szybko dostrzegam, kiedy klient próbuje przykryć wewnętrzny kryzys opowieściami o sukcesach i awansach
wspieram w budowaniu odporności psychicznej, w oparciu o narzędzia, z których sama korzystałam więc znam wagę ich skuteczności
towarzyszę w trudnym procesie oddawania kontroli i decyzyjności w ręce zespołu
rozumiem mechanizmy obronne, zauważam je i zachęcam do zmierzenia się z nimi

Moja droga udowodniła, że można wyjść z kryzysu, odnaleźć siebie i odnosić sukcesy nie ponosząc przy tym najwyższego kosztu, a mianowicie utraty zdrowia.

Jeśli dziś czujesz, że nosisz w pracy maskę, która kosztuje Cię bardzo wiele, pamiętaj, nie musisz być z tym sam_.

O co najczęściej pytają mnie moi Klienci?

Czym różni się wypalenie zawodowe od zmęczenia?

Zmęczenie mija po weekendzie lub urlopie. Wypalenie zawodowe to stan chronicznego wyczerpania emocjonalnego, fizycznego i psychicznego. Przy wypaleniu częstymi towarzyszami są cynizm, spadek efektywności czy poczucie bezsensu, których odpoczynek nie jest w stanie szybko zniwelować.

Czy syndrom DDA w pływa na zachowanie w pracy?

Tak, często objawia się pracoholizmem, perfekcjonizmem i angażowaniem się w zbyt dużą liczę zadań. Dodatkowo może wystąpić trudność z delegowaniem zadań czy asertywnością co prowadzi do chronicznego stresu. Z drugiej strony takie osoby bardzo dbają o dobrostan swojego zespołu. Kolejny paradoks.

Czy coach może pomóc w wyjściu z wypalenia zawodowego?

Tak, szczególnie coach z wcześniejszym doświadczeniem managerskim, który dba(ł) o swój rozwój.

Chcesz dowiedzieć się więcej, umówić się na spotkanie

lub rozmowę?

Skontaktuj się ze mną

Dane firmy

TowardsYou Aldona Gaudyn

ul. Rubież 14B/7

61-612 Poznań

NIP 665-266-0725

tel. 502-202-625

e-mail: kontakt@towardsyou.pl

Obserwuj mnie w social mediach